woensdag 21 januari 2009

Ik was ooit gifmengster en hield me bezig met potjes latijn.


Vanwege het gehoest (toux grasse), gesnotter (nez qui coule) en de zere keel (maux de gorge) van Jurren, ben ik even naar een van de drie plaatselijke apotheken gegaan voor wat spulletjes. In de veronderstelling met een slijmverdunner en een onschuldig tijmstroopje thuis te komen, kwam ik thuis geadviseerd door apotheker met Mucomyst, een slijmverdunner.
Angispray tegen zere keel met lokaal verdovend en ontsmettend middel met als bijwerking na sprayen niet te eten, omdat je je wel eens goed zo kunnen verslikken door de verdoving. Verder Actifed tegen een snotneus, hoofdpijn en koorts. Bleek paracetamol (pijnstiller en koortsverlager) met pseudoephedrine (vasoconstrictor, snot stroom wat minder), en tripolidine (antihistaminicum tegen allergische, overgevoeligheids reacties,zwelling neemt af). Na de Actifed viel Jurren als een blok in slaap vanwege de tripolidine. Inderdaad zo voel je je niet meer ziek, want er zijn immers pilletjes voor, k.o.? Cultuurverschillen, wij Nederlanders zijn gewoon wat stoerder. Toen ik 12 jaar geleden van Noor moest bevallen was een ruggeprik al zo'n beetje standaard in Frankrijk en een sterilisatie bij een man illegaal. Wij zijn en zullen gewoon nuchtere Nederlanders blijven hoop ik.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen