Zeeuwse klederdracht van de gebroeders de Nooijer en requiem 53.

Mijn excuses, de strip show van het Zeeuwse museum is slechts een fragment. Als de film stopt komen er bovendien andere films te voorschijn waar ik niet achter sta.
(blijft you tube !)

Koninginnedag in Frankrijk.

Gerhard tijdens een optreden op Koninginnedag van de Nederlandse club.

Op zich houdt Koninginnedag me niet zo bezig. Maar dit jaar kwam Beatrix naar Middelburg, de stad waar ik bijna 25 jaar met veel plezier heb gewoond. Dus ben ik gaan kijken naar de live uitzending. Ik zag bekende gezichten en een dochter van een vriendin bij een hockey demonstratie van mijn oude hockeyclub. Ik heb genoten van de beelden van het prachtige Middelburg. Wel vraag ik me af of Koninginnedag nog van deze tijd is. Zeker als je het kostenplaatje ziet en alle extra beveiligingen. In ieder geval heeft Koos de burgemeester goed zijn best gedaan om Middelburg te promoten.
In Frankrijk hadden wij voor het eerst een Koninginnedag van de Nederlandse club met een gezamenlijke traditionele nasi maaltijd, nu voor het eerst met muziek optredens. Gerhard trad ook op met zijn klarinet. Het bedenken van een gerecht was geen sinecure. Ik heb geprobeerd met behulp van Amerikaanse pindakaas een satésaus te maken voor mijn niet vegetarische Gado Gado. Had er afgezien van sperziebonen stiekem wat gemarineerde, gebakken kipfilet toegevoegd. Zelfs met vier tenen knoflook, Franse kroepoek, stem gember, Franse ketjap, een restje Nederlandse Seroendeng en Franse sambal was het duidelijk niet echt de Nederlandse satésaus, die ik zo lekker vind. Conimex wordt in Frankrijk niet verkocht. Normaal gesproken maak ik alles zelf, koop geen blikken, potjes, of mixen,of bijna kant en klaar produkten maar als uitzondering wel Seroendeng en Javaanse satésaus van Conimex. Dat kan ik niet beter maken. Het was bovendien een hele zoektocht naar de juiste ingrediënten en kruiden voor mij.
Zeer gastvrij zijn wij ontvangen door een Vlaams echtpaar, zonder Nederlandse Koninginnendag traditie, met bijzonder muzikale kinderen met viool, piano, harp en gitaar om gezellig Koninginnedag te vieren
Afgelopen week was voor ons doen druk met sociale activiteiten. Een afscheidsdiner van Gerhard zijn werk. Duits met Zwitsers, Frans met Fransen en Franstalige Canadezen, Engels met onder andere een Schot en zelfs Nederlands gesproken. Het went aardig het switchen naar steeds weer een andere taal. Verder een avond met mijn Nederlandse boekenclub gehad. Weer een boek behandeld die ik al had gelezen 3 jaar geleden. De verdronkene van Margriet de Moor. Na de storm film en boek en tijdens mijn laatste vlucht mijn blik vanuit het vliegtuig over de Zeeuwse eilanden en besef dat Zeeland wel door heel veel water wordt omgeven, had ik geen zin om het boek voor de 2 de maal te lezen, pffff weer verhalen over de watersnoodramp ! Wel heb ik hoop ik mijn steentje bijgedragen deze avond met mijn kennis van het Zeeuwse over onder andere de zogenaamde waterhuizen, klederdracht ( met zijn beukjes) en het strenge gereformeerde geloof, wat nog steeds bestaat in enkele dorpen op Walcheren. Over de klederdracht had ik graag het filmpje van de gebroeders de Nooijer willen laten zien. Misschien shockerend, dat was het zeker in Middelburg binnen bepaalde kringen. Maar een mooie, leuke, moderne en spannende manier om te zien wat een man en vrouw in Zeeuwse klederdracht allemaal draagt. Ik kon op you tube alleen een heel kort fragment vinden helaas. Ook was het leuk geweest om het mooie Requiem van 53 te laten horen van Douwe Eisenga, een bekende Middelburgse componist.
Zaterdag eindelijk weer eens paardgereden met Gerhard en onze "compatriots" die ons hebben meegenomen op een buitenrit, was waanzinnig gezellig en we genoten van de natuur.
Zaterdag kreeg Noor een Noorse en Amerikaanse(Utah)te logeren. Ze hadden dikke pret met elkaar, zongen mee op liedjes van o.a. de Beatles(ja,ja ongelofelijk), maakten ze fimokralen, waren aan het tekenen en schilderen, gingen pannenkoeken bakken samen en namen een duik in ons zwembad.

Nederland.

Ons oude huis in Middelburg.
Ik ben graag in Nederland, natuurlijk om mijn kinderen Jetske, Adriaan, mijn ouders en schoonouders te zien. Omdat ik mijn twee oudste kinderen gemiddeld maar eens in de drie maanden zie, probeer ik mijn afwezigheid te compenseren, door zoveel mogelijk leuke dingen met ze te doen als ik er wel ben.
Mijn ouders van 81 respectievelijk 82 jaar hebben ook zo hun aandacht nodig zeker door mijn vader zijn gezondheid, mijn moeder heeft het er erg druk mee. Ik zou ze graag wat meer willen helpen en steunen. Zou ze het liefst in mijn buurt hebben, helaas niet eenvoudig te realiseren als je 1200 kilometer verderop woont.
Tijdens mijn verblijf in Nederland geniet ik van de verre horizon, de ruimte om me heen, geen bergen die de horizon belemmeren. De zee en het strand, de geluiden van meeuwen en scholeksters, het speciale licht in Domburg, waar ik ooit met veel plezier meer dan 10 jaar heb gewoond. Middelburg met zijn mooie oude huizen, ons mooie voormalige huis in het centrum. Op de markt veel terrasjes waar je heerlijk mensen kunt bekijken, zo bemerk ik ook dat er nog steeds dezelfde mensen rondlopen, staat de tijd stil? Genieten van die prachtige bloemenkraam op de Markt, mijn boeken-walhalla de Drukkerij, heerlijk de zoute haring met uitjes, mijn Deense kleding winkel met de stijl en kleuren die me goed staan, de gezelligheid van de Mug en natuurlijk het gezellig bijkletsen met mijn vriendinnen.
Nederland is toch echt gezelliger en knusser dan Frankrijk. Natuurlijk romantiseer ik ons verleden Middelburgs bestaan, zo gaat dat blijkbaar.
"Heimwee" heb ik absoluut niet, natuurlijk komt dat ook omdat ik regelmatig in Nederland verblijf.
Maar mijn "thuis" en zo voelt dat ook echt is Sassenage, waar ik me zeer goed vermaak en geniet van ons Franse leven.

Foto's van ons verblijf in Nederland.

Rotjes in de tuin. !

Neutraal terrein van de hondenschool.

Een foto genomen door Gerhard van Heiko tijdens een aanval op Spikkel, godzijdank enige tijd geleden.

Van alle adviezen voor wat betreft mijn honden perikelen hielpen er weinig.
De laatste honden gedragstherapeut was voornamelijk duur maar niet effectief naar mijn mening. Jachthonden zijn niet te vergelijken met herdershonden. Heiko zou een muilkorf aan moeten doen als zij met hem zou gaan werken.
Zo mocht ik mijn honden als beloning van goed gedrag niet meer aaien op de rug, nek en het hoofd, allemaal dominante plekken. Wel op de borst en buik dit op de hoogte van de hond, dus door de knieën gebukt en zeker niet over een hond heen buigen, dat is te dominant.
Belonen voor goed gedrag met bijvoorbeeld een brokje mag niet. Eten geven op vaste tijden niet goed, ze moeten maar afwachten wanneer het eten komt.
Als bestraffing hard op de snoet slaan en in het nekvel pakken en de hond flink door de lucht laten vliegen. Verder homeopathische druppels tegen agressie. Alles geprobeerd, het werkte niet echt.
Zelf aan het experimenteren gegaan en mijn "common sense" gezond verstand gebruikt, misschien toevallig werkzaam.
Geweld zoals schreeuwen en slaan helpt niet, bovendien hou ik daar absoluut niet van. Wel verbale cordate correctie maar wel met dominante handelingen, zoals een snoet dichtdrukken met mijn handen. Heiko vast gemaakt aan een riem op momenten en plekken waar hij Spikkel aanviel. Ook voor Spikkel haar vertrouwen terug te winnen in Heiko. Zij was erg bang voor hem geworden binnenshuis. Heiko vervolgens veelvuldig beloond voor zijn goede gedrag, het niet aanvallen en tolereren van Spikkel. Op het moment van aanstaren van Heiko (zo begint een aanval naar Spikkel), het moment van ingrijpen, ferm nee roepen en af en toe zijn snuit beet beetpakken.
Nu komt Spikkel weer uit zich zelf naar beneden, dat is een goed teken.
Heiko was de laatste dagen alleen nog eventjes aan de riem vast in de keuken, de meest precaire situatie als ik kook en maakte ik hem pas los als iedereen aan tafel was. Hij valt haar niet meer aan.Ik wil natuurlijk niet te snel juichen maar ik heb er een goed gevoel over.
Het probleem met de buurhond was er nog steeds. Gisteren naar een hondenschool gegaan met Heiko en de buurhond. De trainer durfde een confrontatie beide honden los op neutraal terrein toch uiteindelijk niet aan, na lange confrontatie met beide honden aan de riem. Zijn oplossing was "pétards"; rotjes gooien op het moment "suprême" van aanvallen.
Het eerste rotje werd vandaag door de buurvrouw gelanceerd op het moment van aanval van haar hond op Heiko (of omgekeerd) wie begint is onduidelijk. Meteen na de knal schrokken zij heel erg en stopten zij onmiddellijk met vechten en ging Heiko meteen de keuken in en durfde hij vervolgens niet meer de tuin in te gaan. Wij allen lachend en juichend "efficace et comme la guerre", effectief en net oorlog in de tuin. Helaas waren beide honden het knal voorval vergeten na enkele uren. Wederom een aanval van beiden gescheiden door gaas maar nu bijna simultaan van beide kanten rotjes gegooid. Honden heftig geschrokken, staakten beide honden meteen de strijd. Ook hier heb ik een gevoel over. Maar begrijp heel goed, de rotjes liggen klaar voor als de honden weer beginnen. Het lijkt te werken maar we zullen zien.
Honden tja, dan hebben we het nog niet eens over de belangrijkste zaken gehad, zoals onze eigen kinderen. Puberend en wel, daar valt ook veel over te vertellen maar nu eerst twee weken vakantie, verlangend naar een weekje Nederland. Ik heb Jetske en Adriaan al een tijdje niet gezien, net zoals mijn ouders en die van Gerhard.

Voorjaarsfeest Sassenage.

Leven in de brouwerij in het parkje achter ons huis. Het voorjaar werd gevierd met een optocht met verklede kinderen met als thema sprookjes en legendes. Allerlei muziekbandjes, duiven en ballonnen die werden losgelaten in de lucht.
Lang leve het mooie voorjaarsweer, iedereen blij en opgewekt. Gerhard maakte een dansje in onze tuin.

Experimenteren met oude familie foto's

Van oude foto's kopieën gemaakt (originele blijven bewaard) en deze verwerkt in een collage met veel knip en plakwerk.
Details van mijn grootouders zitten op fauteuils dateert uit 1921.
Foto van mijn grootmoeder Jetske met parasol samen met mijn moeder op het strand dateert uit 1930.
Foto met mijn grootmoeder en moeder met een meneer in een berenpak te Scheveningen, gemaakt begin jaren 30.
Herinneringen komen weer boven van mijn grootouders. Mijn grootmoeder was een grandlady, had altijd de meest mooie kleren aan en mijn grootvader was een gentleman in mooie kostuums met pochet. Maar het belangrijkste was de gezelligheid bij hun thuis. De geur van poffertjes, de lucht van gekookte havermout, winkeltje spelen met mijn grootmoeder en ik haar hoge hakken schoenen passend, met mijn grootvader wandelen door de stad, waar hij om de haverklap weer een bekende tegenkwam.
Zeer waardevolle herinneringen, zeer waardevol zijn deze foto's voor mij.