De harde werkelijkheid van de aids en armoede.

Regelmatig praat ik met mijn werkster over de problemen van Zuid-Afrika.
Joyge woont in Walmer township, heeft electriciteit, soms telefoon en stromend water.
Zij heeft 3 kinderen waarvan de jongste 21 is. Mannen heeft ze afgedankt in haar leven. Geen van haar kinderen heeft werk en zijn nog steeds afhankelijk van hun moeder. Elke week heeft ze wel een begrafenis van een AIDS slachtoffer. Metname in de leeftijdsgroep 30-50 vallen er veel doden, met als gevolg veel wezen. Zo zag ik ook eens in de krant foto's van baby's en jonge kinderen die waren gevonden op vuilnisbelten gedumpt door de ouders. Echt vreselijk en bijna niet te geloven. Als je langs townships rijdt zie je immens grote deprimerende kilometers lange begraafplaatsen. Soms lopen er koeien te grazen tussen de metalennaambordjes. De macabere reclame borden van begrafenis ondernemers zie je er ook nog wel eens staan, big business! Over aids wordt onder de bevolking weinig gepraat en doen ze vaak net of het niet bestaat. Weinig mensen laten zich testen, tot h.i.v. diagnose komt het vaak niet. Mensen worden plotseling mager en ziek en sterven aan een ziekte !? Zo hoorde ik laatst van iemand die in 6 maanden tijd al met haar 3 de werkster bezig was. Andere 2 waren opeens ziek geworden en dood gegaan. De overheid en allerlei kerkelijke instanties doen wel hun best om mensen zich bewust te maken van de risico's en te helpen. De zuigelingensterfte is buitensporig hoog, simpel door het feit dat er niet overal schoon drinkwater is en geen goede sanitaire voorzieningen zijn. Criminaliteit een hoofdstuk apart, hebben wij nog niet zelf meegemaakt gelukkig. Wel opvallend is dat er zelfs binnen de townships steeds meer criminaliteit is en dus onveiligheid heerst.
De problemen zijn immens, bijna niet te overzien en niet zomaar op te lossen.

De enorme welvaart is een groot contrast. Grote luxe huizen en heel veel patserige dure auto's. In de winkels is alle luxewaar te verkrijgen. De meeste mensen hebben veel personeel, dat kost hier immers niks. Ik noem het meer het uitbuiten van arme mensen. Door de grote werkloosheid zijn ze al blij met 8 euro per dag, wat hier dus een normaal tarief is! Echter daar kan je niet van leven, alleen al als je naar de prijzen kijkt in de supermarkten. Niet voor niets komen mensen op maandagochtend bij ons de buitenstaande vuilniszakken controleren op eetbare en waardevolle zaken.

Goed, ik ga morgen maar weer de luxe golfende expat vrouw uithangen op de golfclub!
Ik kijk uit naar het sociaal beter geregelde Europa. Wel zal ik de schoonheid van Zuid-Afrika missen met zijn vriendelijke mensen.




Walmer Township
Situated between Port Elizabeth Airport and the suburb of Walmer. Walmer Township is home to about 70,000 indivduals maily from the indigenous Xhosa Community.
For the most part ot looks like classic Township, but in recent years goverment projects have introduced a higher level of services and regenerated some areas of housing.
However many social problems remain, HIV infection rates run at 30%, Unemployemt is over 80%.
The zone we will be working in know as Zone Q has least facilities and is most under developed, having no running water and no sewage system.
http://www.aprilandjon.co.uk/index.html

Moederdag = verwennerij !

Heerlijk verwend door Gerhard en de kinderen.
Een hangmat gekregen op statief en een leuk Afrikaans kookboek voor tijdens een 4x4 safari.
Jur had pannenkoeken gebakken en samen met Gerhard een heerlijk ontbijt gemaakt.
Noor heeft goed meegeholpen om alles weer op te ruimen.
Vanmiddag op Maidsland strand gewandeld met zijn allen ( zie foto's in vorig bericht.)
Vanavond braaien , dikke T bone steaks en lamskoteletten.
Een perfecte moederdag !

Maidland beach

Een telelens was nu wel handig geweest om de walvis te fotograveren.


Zwemmende pinquins



Als je goed kijkt zie je in het midden van de foto een zeehond.




Afrikaanse pinquins

Walvissen, pinquins, zeehonden, Jan van Genten spotten in de Algoa Bay

Vandaag hebben we een uitstapje gemaakt met de boot Orca onder leiding van Lloyd Edwards, een specialist op het gebied van "marin mammals and seabirds"in de Algoa Bay.
Om 8.15 uur moesten we al in de haven van PE zijn. En dat valt voor mij niet mee zo vroeg.
Een hele Franssprekende enclave, voornamelijk collega's van Gerhard stond al klaar om in de boot te stappen. Het uitstapje was georganiseerd door PE accueil, een wereldwijde organisatie die de Franse taal en cultuur bevorderd. Wederom was het een warme, zonnige zomerdag in de herfst, dus optimaal om je op de Indische oceaan te begeven.
Eerst zijn we richting 2 eilanden gegaan. Bij de 2 de zagen we honderden pinguïns als deftige heertjes in rock kostuum waggelen. Even later zagen we een zeehond. Verder veel Jan van Genten, aalscholvers en black oyster catchers. Spectaculaire meeuwduikers, die zichzelf bombarderen tot 10 meter diepte om een vis te benuttigen. Pas op de terug weg langs de kust zagen we een kleine walvis soort, "de Bryde's whale". Het is eigenlijk nog te vroeg om walvissen te spotten. De meeste komen in juni, july richting Algoa Bay vanuit Antartica om hun jongen geboren te laten worden vanwege de goede temperatuur van het water hier.
Na afloop een boek aangeschaft van Lloyd, die toevallig Nederlanders kent van de Greenpeace beweging en ooit eens in Harderwijk en Urk of all places was geweest.

Kaapse otter en reuze nachtvlinder.

Regelmatig worden we hier verrast door de schoonheid van flora en fauna.

Vorige week zagen we voor het eerst een otter bij de rotsen in zee, die een vis aan het eten was.

Bij eb heb je veel poeltjes tussen de rotsen. Zo zag ik laatst zebravisjes!

En vond ik (weliswaar een dode) zeer grote nachtvlinder. Nog nooit zo'n grote vlinder gezien, ongeveer netzo groot als een vleermuis. Onder de indruk van de prachtig gekleurde vogels( suikerbekkies), zelfs bij ons in de tuin.

De prachtige bloemen, waarvan wij regelmatig de naam niet weten. Wij zijn al een tijdje op zoek naar een Afrikaanse flora, maar hebben in PE nog geen kunnen vinden.

Wij zijn hier echt nog niet uitgekeken. We moeten nog richting Knysna en het wijngebied bij Kaapstad. Wij hebben net zoals jullie regelmatig feestdagen, maar wij profiteren ook nog eens van de Joodse feestdagen.

Begin juni gaan we naar Botswana om de Okavanga delta te zien. Schijnt heel bijzonder te zijn!

Zoals het er nu naar uitziet vertrek ik pas over 3 maanden, ongeveer eind juli. De kinderen hebben tot eind juni nog school en daarna 2 weken vakantie. De honden hebben vorige week bloedtesten op rabies antilichamen gehad, voor de terugkeer naar Europa. Er van uitgaande dat deze goed zijn, moeten zij vanaf datum bloedafname nog 3 maanden in Zuid-Afrika blijven!! Goed, regelgeving die ik niet altijd begrijp, maar waar je je wel aan moet houden.

foto's Tsitsikamma