Hernia ?

Vandaag 19 graden, eigenlijk al zomers warm weer, zonder jas op de fiets en dit terwijl het vorige week nog sneeuwde en 's nachts goed vroor. Deze grote temperatuur verschillen herken ik nog zeer goed van ons vorig verblijf in de Alpen. Toen de kinderen klein waren werden ze prompt verkouden, nu niet meer gelukkig.
Gerhard had vorige week nogal last van zijn been, het begon eerst met rugpijn daarna met doorstralende pijn in zijn been. Naar de dokter met zijn hernia achtige klachten, meteen de standaard ontstekingsremmers, spierontspanners en pijnstillers gekregen. De pijnstillers hielpen niet, de zenuwpijn was te heftig. In bed was het goed uit te houden, opstaan betekende weer pijn. Gelukkig ging het naar een paar dagen beter, wel heeft hij nog steeds een doof gevoel in zijn been en kan hij niet op zijn tenen staan omdat de kracht ontbreekt. Over 2 weken wordt er een CT scan gemaakt. Hopelijk kan hij volgende week wandelen want we gaan een paar dagen naar Florence.

Goede oude tijden, nog maar 2 jaar geleden.

"Le bon vieux temps, souvenirs et souvenirs"
Commentaar van deze foto van ex collega Zuid-Afrika gangers. Foto van het verjaardags feestje van Jim, voormalig Canadees "Mountie" zo eentje in een rood jasje en speciale hoed, die onder andere verantwoordelijk was voor onze veiligheid in Port-Elizabeth, Zuid Afrika van ongeveer twee jaar geleden.

Ook hier roert Maart met zijn staart.

Zondag sneeuwde het heel de dag. Dat is ook vrij uitzonderlijk voor hier in Maart.
Zo moest ik denken aan een liedje van Becaud over "Nathalie" op het Rode Plein in Moskou; "La place Rouge etait blanche, la neige faisait un tapis"; Het Rode Plein was wit, de sneeuw maakte een tapijt".
Mooi zo'n witte wereld, geluiden klinken anders, gedempt, het geluid blijft meer bij jezelf lijkt het wel.
De sneeuw is inmiddels na een dag al weer voor een groot gedeelte gesmolten. Als de zon schijnt is het meteen weer aangenaam, hoewel de dag temperatuur maar tussen de 3 en 5 graden is en 's nachts vriest het 3 tot 5 graden.

Rangorde, hiërarchie.

Spikkel & Heiko aan het spelen.

Wij hebben een groot probleem; Heiko, onze reu van 3 jaar, valt Spikkel onze teef van 4 jaar aan. Sinds zijn castratie is deze frequentie nu zodanig toegenomen tot gemiddeld 2 keer per dag !
Zijn castratie was nodig volgens de dierenarts, met name om hem minder dominant, agressief en rustiger te maken.
Zo kon Heiko geobsedeerd zijn door vrouwelijke honden al of niet gesteriliseerd, loops of niet. Nadat hij al redelijk vaak was aangevallen en gebeten werd door andere reuen, nam hij dit gedrag over en ging zelf het initiatief nemen tot af en toe aanvallen van sommige reuen!
Ook is er een buur hond sinds een paar maanden die heel de dag in de tuin zit en niet wordt uitgelaten. Die verdedigd zijn territorium heel begrijpelijk. Op het moment dat Heiko in de tuin komt is het vechten geblazen met de buurhond, weliswaar zijn ze van elkaar afgescheiden door gaas. Dit is een grote frustratie voor beide honden en ons.

Na een aanvallen op Spikkel door Heiko was mijn eerste reactie om Heiko aan zijn halsband weg te sleuren hem bestraffend en later apart zetten.
Je valt toch geen hond aan die zo onderdanig is, zoals Spikkel, die zich altijd wegcijfert voor hem.
Helemaal fout volgens een kynologisch therapeut vanuit het Vaderland !
Heiko heeft een rangorde probleem. Hij is dominanter dan Spikkel en moet nu zeker na zijn testosteron daling van zijn castratie worden bevestigd door ons, in zijn rol als honden roedel-leider. De honden moeten samen hun rang en plaats bepalen, zonder ingrijpen en beïnvloeding van ons. Spikkel geeft zich volledig over na een aanval van Heiko, gaat op haar rug liggen en piept vreselijk vanuit angst. Dit is vreselijk om aan te zien. Heiko bijt godzijdank Spikkel niet echt.
Daarvoor had ik het advies van mijn dierenarts om Heiko te bestraffen na een aanval en hem aan de riem vast te maken voor enige tijd. Het advies van een Springer kenner in Nederland was; euthanasie, deze hond pakt nu Spikkel daarna de kinderen en jullie !? Jullie begrijpen dat deze laatste opmerking voor mij behoorlijk heftig aankwam.
Ik doe en deed meer dan mijn best voor mijn hondjes, zij zijn mijn lust en leven gedurende de dag als Gerhard en de kinderen er niet zijn.
Adviezen van alle anderen opgevolgd geen daarvan hielp.
Je neemt een hond voor het leven waar je zo goed als mogelijk is voor zorgt met veel liefde, aandacht, maar ze ook goed opvoed en socialiseert, dat is onze verantwoordelijkheid mijn inziens als hondenbezitter!
Wat er mis is gegaan met Heiko weet ik niet. Mijn hondjes hebben al heel veel dingen meegemaakt, hebben al in enige vliegtuigen gereisd, in dieren hotels gebivakkeerd en in meerdere huizen gewoond de laatste 2 jaar.
Vandaag naar de dierenarts voor Heiko zijn vaccinatie en vragen om een honden gedragstherapeut die ons hopelijk kan helpen. Die bij ons thuis komt en de honden observeert en met een behandelplan komt.
Zelf zou het me niet verbazen dat Heiko gefrustreerd is door de buurhond en zich daarom ook afreageert op Spikkel. Maar het beste ervan hopen !

Vandaag bij de dierenarts geweest, zijn advies was om Heiko een halsband om te doen die wij op afstand kunnen bedienen die elektrische stroomstoten afgeeft op het moment dat hij aanstalten maakt tot aanvallen. Een goede honden gedragstherapeut "comportementaliste" kende hij niet! Nu zelf maar gaan zoeken op Internet.
http://museaunoir.com/quisuisje.html Deze leek me wel redelijk "naturel" overkomen, geen slipkettingen, stroomhalsbanden, schoppen en slaan methodes.

Noor bij Jetske in Utrecht.

Het was dus "loei" gezellig voor Noor samen met Jetske in Utrecht. Natuurlijk geweldig om een grote oudere zus te hebben in Nederland. Jouw voorbeeld en dus toekomstbeeld, heel veel leuke dingen samen doen, zusjes onder elkaar, geen ouders in de buurt, even terug in het vaderland. Gewoon Nederlands kunnen spreken en geen Engels of Frans, het is even omschakelen en wennen maar heel vertrouwd, een 3D film in het Nederlands ondertiteld, mensen om je heen die ook lang zijn en goede Nederlandse koppen hebben, drop, de HEMA, Nederlandse boeken en tijdschriften. Weer thuis komend bij ons is het ook weer omschakelen, even is er sprake van heimwee. Maar na een dag op school in Grenoble is het weer als vanouds tussen allemaal expat kinderen in het zelfde schuitje.
Het besluit van zowel Jurren als Noor is duidelijk; terug gaan naar het vaderland om daar hun vervolg studie te doen.

Primavera ? Non de plus en plus froid, temps hivernal !

Pril is mooi !

De eerste primula's. Ook wel "primavera" van lente genoemd.


Maar toch wil het maar niet echt voorjaar worden bij ons! Af en toe hebben we een mooie zonnige dag, dan is het een genoegen om buiten te zijn. Genieten van de eerste primula's, de eerste vlinders, insekten die in de zon liggen, mijn honden in de zon om hun natte vacht te laten drogen. Afgelopen zaterdag was het 17 graden, maar het stormde verschrikkelijk. De golfen stonden in ons zwembad. Met name de westkust van Frankrijk, Bretagne hadden forse schade o.a.overstromingen door deze storm.
Het is nu overdag 7 graden en het zal de komende dagen weer winters worden. Min 6 's nachts en overdag 3 graden met wat verdwaalde sneeuwvlokken. Voor mij duurt deze winter te lang, ik verlang naar het voorjaar. Naar bloemknoppen die op uitbarsten staan, de natuur die weer wakker wordt !

Heerlijke week wintersport gehad.

Zo vader,zo dochter.

'S avonds de kolonisten van Catan en scrabble.

Ons onderkomen.

'S morgens op de "racquettes en 's middags skiën.

Mooi weer en goede sneeuw !

Onze snelheids duivel.

Model Noor.

Gerhard natuurlijk op rode "racquettes".

Jurren gaat ons te snel met zijn snowboard.

Spikkel lust er wel pap van.

Veel gewandeld op "racquettes" met de honden.

Mijn held.

Onze bandiet Heiko.

Net het paradijs.

Noor.